Γενεαλογικοί Πίνακες: ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ (Μέρος Β')

                             Δυναστεία του Αμορίου ή Φρυγική Δυναστεία (820-867)

Μιχαήλ Β' ο Τραυλός (820-829) 

|

|

Θεόφιλος(829-842) +Θεοδώρα

|

|

Μιχαήλ Γ' (842-867)

                 Μακεδονική Δυναστεία/ Δυναστεία των Μακεδόνων (867-1056)

                                                      Βασίλειος Α' (867-886) 

                                                                       |

                                        _______________________

                                        |                                             | 

      Λέων ΣΤ' ο Σοφός (886-912),   Αλ/δρος (886/912 - 913) ,     Ρωμανός Α΄ο Λεκαπηνός (919-944)

             |                                                                                                |              

                                                                        ______________________________________

                                                                        |                              |                                            |

Κων/νος Ζ' ο Πορφυρογέννητος(913-959)+Ελένη,      Στέφανος (944-945),  Κων/νος (944-945)
                             |
______________________________________________________
|                                                                                                           |
Νικηφόρος Β' Φωκάς+ Θεοφανώ+Ρωμανός Β'                           Θεοδώρα+Ιωάννης Τζιμισκής
 (963-969)                          \             /  (959-963)                                            (969-976)
                               ____________________________________________________
                               |                                          |                                 |                         |
Όθων Β' Γερμανίας+Θεοφανώ,                             |          Κων/νος Η'(976-1028)

                   |                    Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος.      |     Άννα+Βλαδίμιρος του Κιέβου
           Όθων Γ'                                                                      |
                                                                             ___________________________________
                                                                             |                                               |                     |
                                                                Ευδοκία                                               |  Θεοδώρα (1042+
                                                                                                                                 1055-1056)
Ρωμανός Γ Αργυρός - Μιχαήλ Δ' ο Παφλαγών - Κων/νος Θ' ο Μοναχός -  Ζωή        
 (1028-1034)                        (1034-1041)                 (1042-1055)                  (1042)





                                       Δυναστεία των Δουκών (1059-1081) 

Κων/νος Ι' (1059-1067) - Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα - Ρωμανός Δ' Διογένης (1067-1071)
     |
Μιχαήλ Ζ' Παραπινάκιος (1071-1078) - Μαρία - Νικηφόρος Γ Βοτανειάτης (1078-1081)




                                           Δυναστεία των Κομνηνών 

                                               Μανουήλ
______________________________________________________
|                                                                                                           |
Ισαάκιος Α' (1057-1059)                              Άννα Δαλασσηνή - Ιωάννης
                                                                                         |
                                                                      Ειρήνη Δούκα - Αλέξιος Α΄(1081-1118)
______________________________________________________________________
   |                             |                                                |                                              |
Άννα                        |                                        Θεοδώρα                                 Ισαάκιος
          Ιωάννης Β' (1182-1185)-Ειρήνη της Ουγγαρίας                                                   |
                                 |                                                         Ανδρόνικος Α' (1183-1185)
                   Μανουήλ Α' (1143-1180) - Μαρία της Αντιοχείας
                                |
                      Αλέξιος Β' (1180-1183)



'

                                      Δυναστεία των Αγγέλων (1185-1204) 
                                         
                                         Ανδρόνικος Άγγελος 
              ___________________________________________________
              |                                                                                                    |
   Ισαάκιος Β' (1185-1195 και 1203-1204)                           Αλέξιος Γ' (1195-1203)
                       |                                                                                           |
           ______________________________                                            | 
           |                                                           |                                           |
Φίλιππος της Σουηβίας - Ειρήνη,            Αλέξιος Δ' (1203-1204)           |
                                                        ________________________________
                                                       |                    |                          |
         Άννα - Θεόδωρος Α' Λάσκαρις        Ειρήνη,        Ευδοκία - Αλέξιος Ε' ο Μούρτζουφλος (1204)






                                   Δυναστεία των Λασκαρέων (1204-1261)

                     Θεόδωρος Α' - Άννα (κόρη του Αλεξίου Γ') (1204-1222)
                                            |
                       Ειρήνη - Ιωάννης Γ΄Δούκας Βατάτζης (1222-1254)
                                             |
                Θεόδωρος Β' (1254-1258) - Ελένη
                                       |
          ___________________________________________
          |                                   |                                                 |
   Μαρία                    Ιωάννης Δ' (1258-1261)               Ειρήνη





                                   Δυναστεία των Παλαιολόγων (1261-1453)

                                                  Μιχαήλ Η' (1261-1282)
                                                             |
                    Άννα της Ουγγαρίας - Ανδρόνικος Β' - Ειρήνη η Μομφερατική (1282-1328)
                                                            |
                                                 Μιχαήλ Θ' (1295-1320) - Ξένια-Μαρία της Αρμενίας
                                                                                    |                                
 Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός (1341-1354) , Ανδρόνικος Γ' - Άννα της Σαβοϊας
                      |                                                                                |
                 Ελένη                                -                                 Ιωάννης Ε'                     Κων/νος Δραγάτσης της Μακεδονίας
                       ___________________________|______________                              |
                      |                                                                                   |                 
   Ανδρόνικος Δ (1376-1379)                                      Μανουήλ Β(1391-1425) -  Ελένη Δραγάτση
                 |                                    _______________________|________________________
Ιωάννης Ζ' (1390)                        |                                             |                              |                   |
                                      Ιωάννης Η' (1425-1448),   Κων/νος ΙΑ' (1449-1453) ,  Δημήτριος   Θωμάς
                                                                                                                                      |
                                                                                                          _______________________
                                                                                                           |                                    |
                                                                                                Ανδρέας,     Ζωή-Σοφία--Ιωάννης Γ' της Μόσχας





Σύνταξη: Πανουτσακοπούλου Ειρήνη


Facebook Page

De Bello Gallico - Περί του Γαλατικού πολέμου (απόσπασμα)

Gaius Iulius Caesar

De Bello Gallico

(2.4.1,2)

Cum ab his quaereret, quae civitates quantaeque in armis essent et quid in bello possent, sic reperiebat: plerosque Belgas esse ortos a Germanis Rhenumque antiquitus traductos propter loci fertilitatem ibi consedisse Gallosque, qui ea loca incolerent, expulisse solosque esse, qui patrum nostrorum memoria omni Gallia vexata Teutonos Cimbrosque intra suos fines ingredi prohibuerint.

Μετάφραση:
Όταν από αυτούς ζητούσε να μάθει ποιες και πόσες πολιτείες βρίσκονταν στα όπλα και ποια η πολεμική τους δύναμη ήταν, έτσι πληροφορούνταν: ότι οι περισσότεροι Βέλγοι κατάγονται από τους Γερμανούς και ότι από παλιά, αφού πέρασαν το Ρήνο, εξαιτίας της ευφορίας του εδάφους εκεί εγκαταστάθηκαν και τους Γαλάτες, οι οποίοι εκείνους τους τόπους κατοικούσαν, ότι έδιωξαν , και ότι ήταν οι μόνοι, οι οποίοι την εποχή των προγόνων μας, όταν λεηλατήθηκε όλη η Γαλατία, εμπόδισαν τους Τεύτονες και τους Κίμβρους* να εισέλθουν στη χώρα τους.



quaero, quaesivi, qyaesitum, quaerere (3) = ρωτάω, ζητώ να μάθω
quantus, -a, -um (ερωτηματική αντωνυμία) = πόσος, -η, -ο
arma, -orum (ουδέτερο, β'κλίση) = όπλα
reperio, reperi, repertum, reperire (4) = γνωρίζω, μαθαίνω, πληροφορούμαι
plerus, -a, -um (επίθετο) = πολύς, πολλή, πολύ
orior, ortus sum, (ortum), oriri (αποθετικό - 4) = κατάγομαι, γεννιέμαι
antiquitus (επίρρημα) = από παλιά, από τα αρχαία χρόνια
traduco, traduxi, traductum, traducere (3) = μεταβιβάζω, διαβιβάζω
fertilitas, -atis (θηλυκό, γ'κλίση) = η ευφορία
consido, consedi, consessum, considere (3) =  κάθομαι, κατοικώ
incolo, incolui, incultum, incolere (3) = κατοικώ
expello, expuli, expulsum, expellere (3) = διώχνω
solus, -a, -um (αντωνυμικό επίθετο) = μόνος, -η, -ο
vexo, vexavi, vexatum, vexare (1) = λεηλατώ, ερημώνω

*Οι Τεύτονες και οι Κίμβροι κατάφεραν να λεηλατήσουν ολόκληρη τη Γαλατία, αλλά δεν μπόρεσαν να εισβάλουν στη Βελγική. 

Σύνταξη-Μετάφραση αποσπάσματος: Πανουτσακοπούλου Ειρήνη 

Facebook Page

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ ΛΕΞΙΚΟ ΝΕΑΣ-ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

      Α

• α! (επιφώνημα) : ἆ, ἄ, ὦ. Παραδείγματα : ὦ τῆς γηθοσύνης, ἆ του κάλλους , ἆ δελοί
• αβγό: ᾠόν
• αγαθός: ἀγαθός, ἐσθλός, ἐνάρετος, χρηστός
• αγάπη: ἀγάπη, εὐμένια, ἔρως, πόθος
• αγγέλω: ἀγγέλω, κηρύττω, λέγω, ἀπαγγέλλω, ανακηρύττω
• αγγούρι: σίκυς
• αγελάδα: δάμαλις, ἀγελάς
• αγεωμέτρητος: ἀγεωμέτρητος. ( στην είσοδο της Ακαδημίας του Πλάτωνα υπήρχει η επιγραφή: μηδείς ἀγεωμέτρητος εἰσιτω)
• αγιατρευτος: ἀνήκεστος, ἀθεράπευτος
• αγκινάρα: κινάρα
• αγνοώ: ἀγνοώ, οὐ γιγνώσκω, οὐκ οἶδα , λανθάνει μέ τι 
• αγόρι: παῖς, μειράκιον, κόρος 
• αδάπανος: ἀδάπανος, ό μή ἀναλίσκων 
• άδεια: ἄδεια, ἄφεσις, συγχώρησις, συναίνεσις   
• αδειάζω: κενῶ, κουφίζω, ἀπαλλάσσω, ἐξαντλῶ 
• αδελφικά: ἀδελφικῶς, οἰκείως 
• αδελφός: ἀδελφός, ὁμαίμων, σύγγονος, κασίγνητος (ποιητ.) 
• αδημονώ: ἀδημονῶ, θορυβοῦμαι, ἀγωνιῶ περί τινος 
• αδιάβατος: άδιάβατος, άβατος, ἀπέρατος 
• αδιαθετώ: ἀσθενῶ, ἀρρωστῶ, κακῶς ἔχω 
• αδιάκοπα: άδιαλείπτως, διηνεκῶς, συνεχῶς
• αδιάντροπα: ἀναιδῶς, άναισχύντως, ἀσελγῶς 
• αδιαφόρετα: ἀλυσιτελῶς, ἀνωφελῶς 
• αδιαφορία: ἀδιαφορία, ἀκηδία, ἀμέλεια
• αδιαφορώ: ἀδιαφορῶ, ὀλιγορῶ, ἀμελῶ
• άδικα: μάτην, ἀδίκως, παρὰ δίκην
• αδίκημα: ἀδίκημα, άνόμημα
• αδικία: ἀδικία, ἀδικοπραγία, άνομία, παρανομία
• αδολεσχία: ἀδολεσχία, φλυαρία, πολυλογία, στωμυλία
• άδολος: ἄδολος, ἀψευδής, ἄπλαστος 
• άδοξος: ἄδοξος, ἄσημος 
• αδύναμος: ἀδύναμος, μαλακός (για χαρακτήρα), λεπτός, ἰσχνός (για σωματική διάπλαση), ἀδρανής (για σωματική και πνευματική δραστηριότητα), ἄρρωστος, ἀσθενής (για σωματική κατάσταση) 
• αζήλευτος: άζήλωτος, ἄζηλος, ἀνεπίφθονος, ἀβάσκαντος
• αζήμιος: ἀζήμιος, άβλαβής, σῶος
• αήθης: ἀήθης, ἀσυνήθης, καινός, θαυμαστός, ἄτοπος
• αθάνατος: ἀθάνατος, ἀτελεύτητος, ἀνώλεθρος, ἀείμνηστος
• αθέατος: ἀθέατος, ἀόρατος,ἂδηλος, ἀφανής
• αθέλητος: ἀθέλητος, ἂκων, ἀκούσιος, ἀναγκαῑος
• άθεος: ἂθεος, ἀρνησίθεος, ἀσεβής, ἀνόσιος
• αθεράπευτος: ἀθεράπευτος, ἀνήκεστος, ἀβοήθητος
• αθέτηση: ἀθέτησις, ἀκύρωσις, ἀναίρεσις, κατάλυσις
• αθετώ: ἀθετῶ, ἂκυρον ποιῶ, ἀκυρῶ, ἀναιρῶ
• άθλος: ἆθλος, ἀρίστευμα, ἀνδραγάθημα, ἀγώνισμα, ἁμίλλημα
• αθόρυβος: ἀθόρυβος, ἣσυχος, ἢπιος, πρᾶος
• αθρήνητος: ἀθρήνητος, ἂκλαυστος, ἀνοίμωκτος, ἀδάκρυτος
• αθροίζω: ἀθροίζω, ἀγείρω, σωρεύω, συνάγω, συλλέγω
• αθρόος: ἀθρόος, ἀγελαῖος, συχνός, ἂφθονος, δαψιλής
• αθυμία: ἀθυμία, ἀνία, βαρυθυμία, κατήφεια
• αθυμώ: ἀθυμῶ, ἀνιῶ, ἀθύμως ἒχω, δυσκόλως ἒχω
• αθώος: ἀθῷος, ἀνέγκλητος, ἀναίτιος, ἀνεύθυνος, ἀναμάρτητος, ἀνυπαίτιος
• αθωώνω: ἀθῳῶ τινά τινος, ἀφίημι (ἀπαλλάσσω, ἀπολύω) τινά τῆς αἰτίας
• αιδημοσύνη: αἰδημοσύνη, αἰδώς, αἰσχυντλία, εὐλάβεια
• αϊδιος: ἀίδιος, αἰώνιος, ἀδιάλειπτος, συνεχής
• αιδούμαι: αἰδοῦμαι τινα (τι), αἰσχύνομαι τινα (τι)
• αιδώς: αἰδώς, αἰσχύνη, δυσωπία, ἁγνεία, ἁγνότης
• αιματηρός: αἱματηρός, αἰματόεις, αἱματώδης, ᾑμαγμένος, 
• αίνος: αἶνος, ἒπαινος, εὐλογία
• αινώ: αἰνῶ, ἐπαινῶ, παραινῶ
• αίρω: αἲρω, βαστάζω, ἐπαίρω, ἀνέχω, ὑπολαμβάνω, ἀφαιρῶ, αὒξω
• αισθάνομαι: αἰσθάνομαι, ἐπαισθάνομαί τινος, μανθάνω
• αίσθηση: αἲσθησις, αἲσθημα, πάθος, κατανόημα, νοῦς
• αίσιος: αἲσιος, δεξιός
• αίσχος: αἶσχος, αἰσχύνη, ὂνειδος, μίασμα, ἀτιμία
• αισχρός: αἰσχρός, ἀναίσχυντος, ἀναιδής, ἀνόσιος, ἀκόλαστος
• αίτιος: αἲτιος, ἒνοχος, ὑπόδικος
• αιτώ: αἰτῶ, αἰτῶ τι (=ζητώ κάτι), αἰτῶ τινί τι (=ζητώ για κάποιον κάτι), αἰτῶ τινά τι(=ζητώ από κάποιον κάτι)
• αίφνης = αἲφνης, ἐξαίφνης, αἰφνιδίως
• αιφνιδιάζω = αἰφνιδιάζω, εἰσορμῶ
• αιώνας = αἰών, ἑκαντοετία
• αιώνιος = αἰώνιος, ἀίδιος
• αιωρώ = αἰωρῶ, μετεωρίζω, ὑψόω
• ακάθαρτος = ἀκάθαρτος, μιαρός, ῥυπαρός
• ακάλυπτος = ἀκάλυπτος, ἀσκεπής, ἀστέγαστος
• ακατάκτητος = ἀκυρίευτος, ἀπόρθητος
• ακήδευτος = ἁκήδευτος, ἂταφος
• ακμή = ἀκμή, ἂκρον, ἂνθος, ἀκίς, ἀκή, ὢρα
• ακολασία = ἀκολασία, ἀκράτεια, ἀσωτεία, ἀσελγία
• ακολουθώ = ἀκολουθῶ τινι (μετά τινα), ἓπομαι τινι (μετά τινα)

[το πρώτο χρησιμοποιείται για κάποιον που δεν ακολουθεί με τη θέληση του, ενώ το δεύτερο για κάποιον που ακολουθεί με τη θέλησή του]

• ακόμη = ἒτι, εἰσέτι, πω, ἀκμήν, προσέτι
• ακονίζω = ἀκονῶ, θήγω, στομῶ
• ακόντιο = ἀκόντιον, παλτόν, ξυστόν
• άκοπος = ἂκοπος, ἂτμητος
• ακουμπώ = ἐρείδω, προσερείδω, ἐπικλίνω
• ακούραστος = ἀκάματος, ἂοκνος
• ακούω = ἀκούω, ἀνηκός εἰμι (=είμαι κωφός), διακούω, ἐνωτίζομαι, ἀκούω τι, μανθάνω τι
• ακρατής = ἀκρατής (=αδύνατος), ἀχαλίνωτος (=επί ηθικής σημασίας), ἀκρατής τινός (γλώσσης) (=που δε μπορεί να συγκρατήσει τη γλώσσα του)
• άκριτος = ἂκριτος, ἂσκέπαστος, ἂβουλος, ἀλόγιστος
• ακροατήριο = ἀκροατήριον, οἱ ἀκροώμενοι 
• ακρόπολη = ἀκρόπολις, ἂκρα, πύργος
• άκρος = ἂκρος, ἒσχατος, ὓστατος
• αλάβωτος = ἂτρωτος, ἂβλητος, ἂπλητος
• αλαζόνας = ἀλαζών, μεγάλαυχος, κομπαστής, ὑβριστής
• αλάθευτος (αλάνθαστος) = ἀναμάρτητος, ἂπταιστος, ἀδιάπταιστος
• αλάτι = ἃλας, ἃλς 

(φάγαμε μαζί ψωμί και αλάτι = ἁλῶν καὶ τραπέζης κεκοινωνηκότες)

• αλέθω = αλήθω, συντρίβω, θραύω, θρύπτω
• άλειμμα = στέαρ (στέατος), χρίσις, ἂλειψις
• αλείφω = ἀλείφω, ἀπαλείφω, χρίω, ἀναχρίω
• αλεύρι = ἂλευρον (του σιταριού), ἂλφιτον (του κριθαριού)
• αλήθεια = ἀλήθεια, τό πιστόν, ἡ οὐσία, πιστότης
• αληθεύω = ἀληθεύω, ἀληθεύομαι, τά ὂντα λέγω 
• αληθινός = ἀληθής, ἀψευδής, ἒτυμος
• αλίμονο = οἲμοι, φεῦ, οὐαί, ἰού
• αλλά = ἀλλά, οὐχ ὃτι, μήν, καίτοι, καίπερ
• αλλάζω = ἀλλάττω τί τινός, ἀμείβομαι τι, μεταλλάττω, μεταγιγνώσκω
• αλληγορία = ἀλληγορία, εἰκών, εἰκασία, σύμβολο
• αλλοεθνής = ἀλλοεθνής, ἑτεροεθνής, ὀθνεῖος, ἀλλοδαπός
• αλλοιώνω =ἀλλοιῶ, ἑτεροιῶ, ἀλλάττω, μεθίστημι, μεταβάλλω, μεταμορφῶ
• αλλιώς = ἂλλως, ἀλλοίως, ἂλλῃ, ἑτέρως
• άλλος = ἂλλος, ἓτερος
• αλλού = ἀλλαχοῦ, ἀλλαχόθι, ἀλλαχῇ
• αλόγιστος = ἀλόγιστος, ἂφρων, ἀπερίσκεπτος
• άλογο = ἳππος
• άλογος = ἄλογος, ἂνους, ἂφρων, ἀσύνετος
• αλύπητος = ἀνηλεής, ἀσυμπαθής, ἀπηνής
• αμαρτάνω = ἁμαρτάνω, πλημμελῶ, ἀδικῶ εἲς τινά, σφάλλομαι
• αμεταχείριστος = ἀμεταχείριστος, ἂθικτος, ἀτριβής
• αμέτρητος = ἀναρίθμητος, ἀνεξεύρητος
• άμετρος = ἂμετρος, ἀλόγιστος
• αμοιβή = ἀμοιβή, ἂμειψις, ἀντίδοσις, ἀντίδωρον
• αμόλυντος = ἀμόλυντος, ἀμίαστος
• αμπέλι = ἂμπελος, ἀμπελών, οἰνόπεδον
• άμποτε = ἂμποτε, ἂν ποτέ (=είθε)
• άμυαλος = ἂνους, ἀσύνετος, ἂφρων, ἀνόητος
• αμύνομαι = ἀμύνομαί τινα, ἀπομάχομαι, ἀντέχω τινί
• αμφιβάλλω = ἀμφιβάλλω, περιβάλλω, ἀμφιέννυμι, διστάζω, διχογνωμῶ
• αμφιβολία = ἀμφισβήτησις, ἐνδοιασμός, δισταγμός
• αμφίγνωμος = ἀφιγνώμων, ἀμφίβουλος, διχόθυμος
• αμφισβητώ = ἀμφισβητῶ πρός τι ή περί τινος, ἐρίζω, ἀγωνίζομαι, λογομαχῶ
• ανάβω = ἀνάβω, ἂπτω, ἀναύω, αναφλέγω, καίω
• αναγκάζω = ἀναγκάζω, ἐξαναγκάζω, βιάζομαι τινά
• ανάγκη = ἀνάγκη, χρεία
• αναγνωρίζω = ἀναγνωρίζω, γνωρίζω, γιγνώσκω, προσομολογῶ, προσδέχομαι
• ανάγω = ἀνάγω, ἀνακομίζω, ἀνατείνω
• αναδεύω = ἀναδεύω, κινῶ, διακινῶ, ταράττω
• αναθεματίζω = ἀναθεματίζω, ἀρῶμαι, ἀράς τίθεμαι
• αναθέτω = ἀνατίθημι, ἐπιστέλλω τινί τι, προστάττω τινί τι
• αναθεωρώ = ἀναθεωρῶ, ἐπισκοπῶ, ἐπανορθῶ, θεῶμαι
• αναίδεια = ἀναίδεια, αὐθάδεια, θρασύτης
• αναιδής = ἀναιδής, ἀναίσχυντος, ἰταμός
• αναίρεση = ἀναίρεσις, ἒλεγχος, ἀνασκευή
• αναιρώ = ἀναιρῶ, ἀκυρῶ, ἐξελέγχω
• ανακαλύπτω = ἀνακαλύπτω, ἀποκαλύπτω, μηνύω, ἀνευρίσκω, φαίνω
• ανακαλώ = ἀνακαλῶ, κλητεύω, ἀκυρῶ, ἀναιρῶ
• ανακατώνω: μείγνυμι, μειγνύω, ἀνακινῶ
• ανακεφαλαιώνω: ἀνακεφαλαιῶ, ἐπάνειμι τῷ λόγῳ
• ανακουφίζω: ἀνακουφίζω, ἐλαφρύνω,ἀφαιρῶ τό ἂχθος (Ξενοφώντας)
• ανακρίνω: ἀνακρίνω, ἐξετάζω, δοκιμάζω
• ανακωχή: ἀνακωχή, ἐκεχειρία, σπονδαί
• αναλαμβάνω: ἀναλαμβάνω, αἲρομαι, δέχομαι, ἀνακομίζομαι
• αναλίσκω: ἀναλίσκω, δαπανῶ εἲς τι, καταναλίσκω, νέμομαι
• ανάλυση: ἀνάλυσις, ἀνατομή
• ανάμεσα: μέσον, ἐν μέσῳ, μεταξύ, διὰ μέσου
• άνανδρος: ἂνανδρος, δειλός, ἂτολμος, ἀθαρσής
• αναπαύομαι: ἀναπαύομαι, παύομαι, ἡσυχάζω, κεῖμαι
• ανάπαυση: ἀνάπαυσις, ἀνάπαυλα, ἀναψυχή
• αναπτύσσω: ἀναπτύσσω, διαπτύσσω, ἀναπετάννυμι
• ανάρμοστος: ἀνάρμοστος, ἀπρεπής
• αναρρώνω: ἀναρρώννυμι, περιγίγνομαι, λωφῶ
• ανασαίνω: πνέω, ἀναπνέω
• ανασηκώνω: αἲρω, ἀναίρω, ἀναφέρω, ἀνάγω, ἐγείρω
• ανασκευάζω: ἀνασκευάζω, ἀπείργω, κωλύω, ἀναιρῶ, ἀνατρέπω, ἀπέρχομαι
• ανάσταση: ἀνάστασις, ἀνέγερσις, ἀνατροπή
• αναστενάζω: ἀναστενάζω, στένω, στενάζω
• ανατέλλω: ἀνατέλλω, ἀναφύω, ὑψοῦμαι
• ανατολή: Ἀνατολή, Ἠώς
• ανατρέφω: ἀνατρέφω, τρέφω, ἐκτρέφω, παιδεύω, τιθηνῶ
• ανατροφή: ἀνατροφή, τροφή, παίδευσις, ἀγωγή, παιδαγωγία
• αναφέρω: ἀναφέρω, ἀνάγω, ἀνατίθεμαι, παρατίθεμαι, μέμνημαι, ἀγγέλλω, παραδίδωμι, λέγω, δηλῶ
• αναχωρώ: ἀναχωρῶ, ἀπελαύνω, ὁρμῶ, ἒξειμι, ἐξορμῶ
• ανδρεία: ἀνδρεία, ῥώμη, ἀλκή
• ανδρείος: ἀνδρεῖος, ἂλκιμος, ῥωμαλέος
• ανεβάζω: ἀναβιβάζω, ἀναφέρω, ὑψῶ, αἲρω, ἀνέχω, ἀνάγω
• ανεβαίνω: ἀναβαίνω, αἲρομαι
• ανέβασμα: ἀνάβασις, ἂνοδος, ἀναγωγή
• ανέγγιχτος: ἂθικτος, ἀνέπαφος
• ανέκαθεν: ἀνέκαθεν, ἐξ ἀρχῆς
• ανέλπιστος: ἀδόκητος, ἀπροσδόκητος
• ανεμιστήρας: ῥιπίς, ῥιπίδιον
• άνεμος: ἂνεμος, πνοή, πνεῦμα
• ανεμπόδιστος: ἀνεμπόδιστος, ἀνεπικώλυτος
• ανέντιμος: ἂτιμος, ἂδοξος
• ανεξάρτητος: αὐτεξούσιος, αὐθύπαρκτος
• ανέξοδος: ἀδάπανος
• ανεπάρκεια: ἒνδεια, ἒλλειψις
• ανεπιθύμητος: ἀνεπιθύμητος, ἀπόθητος, ἂνευκτος
• άνεση: ἂνεσις, εὐμάρεια, εὐχέρεια
• ανέχομαι: ἀνέχομαι, ὑπομένω, καρτερῶ
• ανήθικος: ἀνόσιος, ἀσεβής, ἂκοσμος
• ανήλικος: ἀνήλικος, ἀφῆλιξ, ἂνηβος
• ανθίζω: ἀνθῶ, θάλλω
• άνθρωπος: ἂνθρωπος, ἀνήρ
• ανιαρός: ἀνιαρός, ἂθυμος, ἀηδής
• ανίδεος: ἂπειρος, ἀμαθής, ἀγνώμων
• ανίερος: ἀνίερος, ἀνόσιος, βέβηλος
• άνοδος: ἂνοδος, ἀνάβασις
• ανοησία: ἀφροσύνη, ἂνοια, μωρία
• ανόητος: ἂφρων, ἂνους, ἀσύνετος
• ανοίγω: ἀνόιγω, ἀναπετάννυμι, ἀνοίγνυμι
• άνοιξη: ἒαρ, ὣρα
• ανόμημα: ἀνόμημα, ἀμάρτημα, ἀδίκημα, κακούργημα
• ανορθώνω: ἀνορθῶ, ἀνιδρύω, ἀνίστημι
• ανόσιος: ἀνόσιος, ἀνίερος, ἀσεβής
• ανταγωνίζομαι: ἀνταγωνίζομαι, ἁμιλλῶμαι, ἐρίζω, φιλον(ε)ικῶ
• ανταλλαγή: ἀνταλλαγή, ἀμοιβή, ἀντίδοσις
• ανταλλάσσω: ἀνταλλάττω, ἀμείβω, ἀνταμείβω, ἀντιδίδωμι
• ανταμείβω: ἀνταμείβω, ἀμείβομαι, χάριν ἀποδίδωμι
• ανταμοιβή: ἀνταμοιβή, ἆθλον, βραβεῖον
• αντάξιος: ἀντάξιος, ἰσάξιος
• ανταποδίδω: ἀνταποδίδωμι, ἀντιδίδωμι, ἀντιποιῶ
• ανταποκρίνομαι: ἀνταποκρίνομαι, ἀντιλέγω, προσήκω τινί
• αντεχώ: ἀντέχω, ἀντίσχω, μένω, ὑπομένω, ὑποφέρω, 
• αντηχώ: ἀντηχῶ, ἀντιλαλῶ, ἀντιφωνῶ
• αντιγράφω: ἀντιγράφω, μεταγράφω
• αντίδραση: ἀντίδρασις, ἀντίστασις, ἐναντίωσις
• αντιδρώ: ἀντιδρῶ, ἀντενεργῶ, ἀντιπράττω
• αντίθετος: ἀντίθετος, ἀντίος, ἐναντίος
• αντικατάσταση: ἀντικατάστασις, ὑποκατάστασις
• αντίκρυ: ἀντικρύ, ἒναντι, ἀπέναντι, καταντικρύ
• αντικρίζω: ἀπαντῶ, συναπαντῶ, συντυγχάνω
• αντιλαμβάνομαι: ἀντιλαμβάνομαι, αἰσθάνομαι, συνίημι, καταμανθάνω
• αντίληψη: σύνεσις, νοῦς, αἲσθησιςἲ, κατανόησις
• αντιμετωπίζω: ἀντιμετωπέω
• αντιμέτωπος: ἀντιμέτωπος, ὁ ἀντικρύ, ὁ κατενώπιον
• αντίο: χαῖρε, ἒρρωσο
• αντιπάθεια: ἀντιπάθεια, ἀπέχθεια, δυσμένεια
• αντιπαθής: ἀντιπαθής, ἀηδής, ἀσυμπαθής, ἀπεχθής
• αντιπαθώ: δύσνους εἰμί τινί
• αντίρρηση: ἀντίρρησις, ἀντιλογία
• αντιστέκομαι: ἀνθίσταμαι, ἀντίκειμαι, ἀντιτάσσομαι
• αντιτάσσω: ἀντιτάσσω, ἀντιπαρατάσσω, ἀντιπαρατίθημι
• αντοχή: ἀντοχή, ἀνοχή, ὑπομονή, καρτερία
• ανυπάκουος: παράκουος, ἀπείθαρχος, ἀπειθής
• ανυπεράσπιστος: ἀφύλακτος, ἀφρούρητος, ἂφρακτος
• ανυπόδητος: ἀνυπόδητος, γυμνόπους
• ανυπολόγιστος: ἀμέτρητος, ἀσυλλόγιστος, ἀναρίθμητος
• ανυψώνω: ἀνυψῶ, ὑψῶ, αἲρω, ἐγείρω, ἀνάγω
• άξαφνα: αἲφνης, ἐξαίφνης
• άξενος, ἂξενος, ἀφιλόξενος
• αξεπέραστος: ἀνυπέρβλητος, ἀνυπέρβατος
• αξέχαστος: ἂληστος, ἀλησμόνητος
• αξία: ἀξία, ἀξίωσις, τιμή, τίμημα

       B

• βάλλω: βάλλω τινά τι , βάλλω τινί
• βέβαια: ὄντως, δή, δήπου, δήπου, δῆτα
• βέβαιος: βέβαιος, ἔμπεδος 
• βιβλίο: βίβλος, δέλτος
• βλάκας: βλάξ, βλιτομάμμας
• βλάπτω: βλάπτω, σίνομαι, κακουργῶ
• βλέπω: βλέπω, ὁρῶ, θεῶμαι, δέρκομαι
• βοηθώ: βοηθῶ, ἀρἠγω, επικουρῶ, ἐπαμύνω, βοηθῶ τινί,
• βόλτα: περίπατος, διαδρομή
• βραδιά: ἑσπέρα
• βραχιόλι: ψέλλιον, βραχιονιστήρ, χλιδών
• βροχή: ὄμβρος, ὑετός
• βωμολοχώ: ὑβρίζω, βομολοχῶ 

      Γ

• γαυγίζω: ὑλακτῶ
• γείτονας: γείτων, πρόσοικος
• γελοίος: φαιδρός, ἱλαρός
• γελώ: γελῶ, ἐξαπατῶ, φενακίζω, πλανῶ

          εκφράσεις: γέλωτα πᾶσιν ὀφλισκάνειν( γελά ο κόσμος μαζί του)
                            γέλωτα παρέχει ( κάνει τους άλλους να γελάσουν)

• γελωτοποιός: γελωτοποιός, σκωπτόλης
• γενναίος: γενναῖος, ἀγαθός, εὔτολμος
• γνωρίζω: γιγνώσκω, ἐπίσταμαι, οἶδα
• γνωστοποιώ: ἀπαγγέλλω, προαγορεύω,δηλῶ
• γυναίκα: γυνή, δάμαρ, σύνοικος, σύνευνος

      Δ

• δάγκωμα: δῆξις
• δάσος: δρυμών, ὕλη, λόχμη
• δειλός: ἄτολμος, περιδεής
• δείπνο: δεῖπνος, δόρπος(βραδινό)
• δεν(μόριο): οὐ, οὐκ 
• δένω: δέω, δεσμεύω  

          εκφράσεις: έδεσε το γλυκό --> ἐπάγη-συνεπάγη

• δέρμα: δέρας, δορά, σκῦτος, δέρρις
• δέχομαι: δέχομαι, ὑποδέχομαι
• δηλώνω: κηρύττω, φανεροποιῶ, δηλῶ
• δήμος: δῆμος, πλῆθος, οἱ πολλοί, ἡ πόλις
• διαβάζω: ἀναγιγνώσκω, ἀναλέγομαι την επιστολήν
• διαβεβαιώ: βεβαιοῦμαι, ἐγγυῶ, πιστά δίδομαι
• δίαιτα: δίαιτα,βίος,διαγωγή
• διακηρύσσω: διακηρύττω,αναγορεύω
• διαλαλητής: κήρυξ
• διαμάντι: ἀδάμας
• διασκορπίζω: διασκεδάννυμι
• διατάζω: κελεύω, ἐντέλλομαι, ἐπιτάσσω, ἐπισκήπτω
• δίνω: δίδωμι, παρέχω
• διόλου: μηδαμῶς, οὐδαμῶς, παντάπασιν
• διότι: ἐπεί, διά, ὡς, ὅτι
• δόξα: δόξα, κλέος, κῦδος
• δούλος: δοῦλος, θεράπων, διάκονος, παῖς, δμώς, ὑπουργός
• δρω: δρῶ, πράττω, ἐνεργῶ
• δυνατά: ἱσχυρῶς, σφόδρα, κραταιῶς
• δώρο: δωρεά, δῶρον, δωτίνη, προσφορά 

      Ε

• βγαίνω: προέρχομαι, πρόειμι, ἐκπορεύομαι
• εγγονός: παῖς, υἱωνός
• εγκαλώ: ἐγκαλῶ, αἰτιῶμαι τινά τινός, λαγχάνω τινί, καταγγέλλω, γράφομαι τινά
• εγωισμός: οἴησις,, φιλαυτία
• εδώ: ἐνταῦθα, δεῦρο, ἐνθάδε
• ειδεμή: ἄλλως, εἰ δὲ μὴ
• είδηση: ἀγγελία, μήνυμα

                            

Γενεαλογικοί Πίνακες: ΔΥΝΑΣΤΕΙΕΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ (Μέρος Α')

 
                                  Δυναστεία Κωνσταντίνου (324-363)

Κωνσταντίνος ο Χλωρός

|

________________________________________________

                                       /                                                                                                                 \

                                 Κωνσταντίνος Α’ ο Μέγας (324-337),                              Ιούλιος Κωνστάντιος

                /                    |                                 |                                       \                   /            \                           

Κων/νος ο Β’, Κωνστάντιος (337-361), Κώνστας Α’ (337-350), Ελένη+ Ιουλιανός , Γάλλος
                                                                                                (361-363),   (354)

      

Ενδιάμεσες βασιλείες: Ιοβιανός (363-364), Ουάλης (364-378)

Δυναστεία του Θεοδοσίου (379-457)

Θεοδόσιος Α’ (379-395)

|

____________________________________

                            |                                                                       |

                     Ευδοξία + Αρκάδιος (395-408),                    Ονώριος (395-423)

                                    |                                   

              ____________________________________

              |                                                                       |

Μαρκιανός (450-457) + Πουλχερία (453),         Θεοδόσιος Β’ (408-450) + Ευδοκία (Αθηναϊς)

                                     Δυναστεία του Λέοντα (457-518)

Λέων Α’ (457-474)

|

Ζήνων(474-491) + Αριάδνη + Αναστάσιος (491-518)

                                                   \                  /

                                                    Λέων Β’ (474)

                           

                          Δυναστεία του Ιουστινιανού (518-602)

                                                     |

_____________________________________________________________

|                                                                                                                         |

Ευφημία + Ιουστίνος Α’ (518-527)                                             Βιγιλαντία + Σαββάτιος

                                                                                                                          |

                       ________________________________________________________

                       |                                                                                                             |

      Dulcissimus +  Βιγιλαντία,     Ιουστινιανός ο Μέγας (527-565)+Θεοδώρα (527-548)

                       |

 Ιουστίνος Β’ + Σοφία

               (565-578)

                       |

 Τιβέριος Β’ (θετός) (578-582)

                       |

Κωνσταντίνα + Μαυρίκιος (582-602)

Εκτός Δυναστείας: Φωκάς (602-610)

                                  Δυναστεία του Ηρακλείου (610-711)

                                          Ηράκλειος (610-641)

                                                      |

                       __________________________________

                       |                                                                   |

Κωνσταντίνος Γ’ (641)                                       Ηρακλεώνας (641)

                       |

Κώνστας Β’ (641-668)

                       |

Κωνσταντίνος Δ’ ο Πωγωνάτος (668-685)

                       |

Ιουστινιανός Β’ ο Ρινότμητος (685-695 & 705-711)

Εκτός Δυναστείας:  Λεόντιος (695-698), Τιβέριος (698-705), 
                               Φιλιππικός Βαρδάνης (711-713), Αναστάσιος Β’ (713-716),
                               Θεοδόσιος Γ’ (716-717)

                                        Δυναστεία των Ισαύρων (717-802)

                                         Λέων Γ’ (717-741)

                                                           |

                              ______________________________________

                              |                                                                           |

            Αρτάβασδος + Άννα                    Κωνσταντίνος Ε’ ο Κωπρόνυμος (741-775)

                                                               |

                         Ειρήνη (797-802) + Λέων Δ’ ο Χάζαρος (775-780)

                                                                    |

                                                    Κωνσταντίνος ΣΤ’ (780-797)



 Εκτός Δυναστείας: 
                                              Νικηφόρος Α' (802-811)
                                                               |
                                _____________________________________
                                |                                                                        |
             Μιχαήλ Α' ο Ραγκαβές (811-813) + Προκοπία   , Σταυράκιος (811)




Εκτός Δυναστείας: Λέων Ε' ο Αρμένιος (813-820)





Σύνταξη: Πανουτσακοπούλου Ειρήνη


Facebook Page

Οι δωροδοκίες στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες

Οι Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες θεσπίστηκαν το 776 π.Χ και διεξάγονταν ανά τέσσερα έτη, αμέσως μετά το θερινό ηλιοστάσιο. Μέρος λάμβαναν Έλληνες αθλητές, οι οποίοι συναγωνίζονταν σε πληθώρα αγωνισμάτων, όπως το «στάδιον» (=αγώνας δρόμου), η πάλη, η πυγμαχία, το παγκράτιο, το πένταθλο και η αρματοδρομία. 

Αναμφίβολα, η στέψη ενός αθλητή ως νικητή ήταν εξαιρετική τιμή, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για την πόλη από την οποία καταγόταν. Πόση «διαφάνεια» είχαν, όμως, οι Ολυμπιακοί Αγώνες; Είχαν τη δυνατότητα οι αθλητές να «κλέψουν», προκειμένου να νικήσουν ... με ζαβολιά; 

Το γενικό τυπικό των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, απαγόρευε στους αθλητές να σπρώχνουν, να χτυπούν ή να συγκρατούν τους αντιπάλους τους, να εμπλέκονται σε δωροδοκία ή μαγεία. Παρ' όλα αυτά, ορισμένοι αθλητές δεν δίσταζαν να παραβούν αυτές τις προειδοποιήσεις και να χρηματίσουν, κατά κύριο λόγο, όχι μόνο συναθλητές αλλά και Ελλανοδίκες, προκειμένου να κατακτήσουν τη νίκη με δόλια μέσα. 

Η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση δωροδοκίας έγινε  το 388 π.Χ από το Θεσσαλό Εύπωλο, ο οποίος επιθυμώντας να ανακηρυχθεί νικητής στην πυγμαχία, χρημάτισε τους αντιπάλους του, τον Φορμίωνα από την Αλικαρνασσό, ο οποίος, ήδη, είχε ανακηρυχθεί νικητής στην προηγούμενη Ολυμπιάδα, τον Αγήνορα από την Αρκαδία και τον Κυζικηνό Πρύτανη. Όταν αποκαλύφθηκε η δωροδοκία τιμωρήθηκαν όλοι με πρόστιμο, από το οποίο κατασκευάστηκαν έξι Ζάνες (χάλκινα αγάλματα του Δία) . «Στα αγάλματα του Δία οι Ηλείοι είχαν γράψει επιγραφές, μια από τις οποίες έλεγε ότι ολυμπιονίκης πρέπει να στέφεται ο αθλητής που είναι γρήγορος στα πόδια και δυνατός στο σώμα και όχι εκείνος που αναδεικνύεται με δωροδοκία».
            Για αυτό το γεγονός, μας αναφέρει ο Παυσανίας, στο έργο του Ελλάδος Περιήγησις (Πέμπτο βιβλίο: Ηλιακών Α) τα εξής:

             «[21.2] ἰόντι γὰρ ἐπὶ τὸ στάδιον τὴν ὁδὸν τὴν ἀπὸ τοῦ Μητρῴου, ἔστιν ἐν ἀριστερᾷ κατὰ τὸ πέρας τοῦ ὄρους τοῦ Κρονίου λίθου τε πρὸς αὐτῷ τῷ ὄρει κρηπὶς καὶ ἀναβασμοὶ δι' αὐτῆς: πρὸς δὲ τῇ κρηπῖδι ἀγάλματα Διὸς ἀνάκειται χαλκᾶ. ταῦτα ἐποιήθη μὲν ἀπὸ χρημάτων ἐπιβληθείσης ἀθληταῖς ζημίας ὑβρίσασιν ἐς τὸν ἀγῶνα, καλοῦνται δὲ ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων Ζᾶνες. [21.3] πρῶτοι δὲ ἀριθμὸν ἓξ ἐπὶ τῆς ὀγδόης ἔστησαν καὶ ἐνενηκοστῆς Ὀλυμπιάδος: Εὔπωλος γὰρ Θεσσαλὸς χρήμασι διέφθειρε τοὺς ἐλθόντας τῶν πυκτῶν, Ἀγήτορα Ἀρκάδα καὶ Πρύτανιν Κυζικηνόν, σὺν δὲ αὐτοῖς καὶ Φορμίωνα Ἁλικαρνασσέα μὲν γένος, Ὀλυμπιάδι δὲ τῇ πρὸ ταύτης κρατήσαντα. τοῦτο ἐξ ἀθλητῶν ἀδίκημα ἐς τὸν ἀγῶνα πρῶτον γενέσθαι λέγουσι, καὶ πρῶτοι χρήμασιν ἐζημιώθησαν ὑπὸ Ἠλείων Εὔπωλος καὶ οἱ δεξάμενοι δῶρα παρὰ Εὐπώλου. δύο μὲν δὴ ἐξ αὐτῶν ἔργα Κλέωνος Σικυωνίου: τὰ δὲ ἐφεξῆς τέσσαρα ὅστις ἐποίησεν, οὐκ ἴσμεν».

    Στο ίδιο βιβλίο, ο Παυσανίας μας παραθέτει ακόμη μία περίπτωση αδικίας, σχετικά με τους πυγμάχους Σαραπάμμωνα και Δίδα. Συγκεκριμένα, αφού είχαν από πριν συμφωνήσει και συνεννοηθεί για το ποιός θα νικήσει, ο Δίδας ηττήθηκε χωρίς να έχει προλάβει καν να παλέψει με τον αντίπαλο : 

             « [21.15] ἄλλα δύο τέχνης τῆς ἐφ' ἡμῶν [τὰ] ἀγάλματα: ἕκτῃ γὰρ ἐπὶ ταῖς εἴκοσι καὶ διακοσίαις Ὀλυμπιάδι πύκτας ἄνδρας, ὑπὲρ αὐτῆς μαχομένους τῆς νίκης, ἐφώρασαν συνθεμένους ὑπὲρ λήμματος. ἀντὶ τούτων μὲν ἐγένετο ζημία: ποιηθέντων δὲ ἀγαλμάτων Διὸς τὸ μὲν ἐν ἀριστερᾷ τῆς ἐς τὸ στάδιον ἐσόδου, τὸ δὲ ἕτερον αὐτῶν ἕστηκεν ἐν δεξιᾷ. τοῖς δὲ πύκταις τούτοις Δίδας τε ὄνομα ἦν καὶ τῷ τὰ χρήματα δόντι αὐτῶν Σαραπάμμων: νομοῦ δὲ ἦσαν τοῦ αὐτοῦ, νεωτάτου τῶν ἐν Αἰγύπτῳ, καλουμένου δὲ Ἀρσινοί̈του. [21.16] θαῦμα μὲν δὴ καὶ ἄλλως ἐν οὐδενὸς λόγῳ τὸν θεὸν θέσθαι τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ δέξασθαί τινα ἢ δοῦναι δῶρα ἐπὶ τῷ ἀγῶνι: μείζονος δὲ ἔτι θαύματος, εἴ γε καὶ αὐτῶν ἐτόλμησεν ἤδη τις Ἠλείων. λέγεται δὲ ὡς Δαμόνικος τολμήσειεν Ἠλεῖος δευτέρᾳ πρὸς ταῖς ἑκατὸν καὶ ἐνενήκοντα Ὀλυμπιάδι: συνεστηκέναι μὲν γὰρ παλαίοντας ἐπὶ τῷ στεφάνῳ τόν τε τοῦ Δαμονίκου παῖδα Πολύκτορα καὶ Σώσανδρον γένος Σμυρναῖον, ὁμώνυμον τῷ πατρί: Δαμόνικον δέ, ἅτε περισσῶς ἐπιθυμοῦντα γενέσθαι τῷ παιδὶ τὴν νίκην, δοῦναι τοῦ Σωσάνδρου τῷ πατρὶ χρήματα».

Το 420 π.Χ οι Σπαρτιάτες αποκλείσθηκαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Σπαρτιάτης Λίχας, επιθυμώντας να συμμετάσχει, δήλωσε τα άλογά του άρματός του ως Θηβαϊκά. Όταν η ομάδα του νίκησε και αποκαλύφθηκε η απάτη, οι Ελλανοδίκες τον τιμώρησαν με μαστίγωμα.

Το 332 π.Χ. ο νεαρός αθλητής του πένταθλου, Κάλλιππος από την Αθήνα, δωροδόκησε τους ανταγωνιστές του, με αποτέλεσμα να επιβληθεί ποινή σε όλους τους. Ο νεαρός αθλητής του πεντάθλου, Κάλλιππος από την Αθήνα, ήταν ο νικητής κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 336 π.Χ. Το 332 π.Χ, όμως, όντας, τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος και έχοντας μικρότερες δυνατότητες από τους αντιπάλους του, τους δωροδόκησε, προκειμένου να ξαναστεφθεί ολυμπιονίκης. Αμέσως, κάποιος τον πρόδωσε στους Ελλανοδίκες, οι οποίοι τους τιμώρησαν, και επιπλέον, επέβαλαν βαρύτατο πρόστιμο στην Αθήνα. Οι Αθηναίοι, μη θέλοντας να πληρώσουν το πρόστιμο έστειλαν -μάταια- τον ρήτορα Υπερείδη στην Ολυμπιακή επιτροπή. Μετά από την πίεση του Μαντείου των Δελφών, οι Αθηναίοι αναγκάστηκαν να πληρώσουν. Έτσι, κατασκευάζονται άλλα έξι αγάλματα του Δία.

Οι ελλανοδίκες επέβαλλαν πρόστιμα στους αθλητές που αγωνίζονταν αντικανονικά ή μπλέκονταν σε δωροδοκίες και σε όσους καθυστερούσαν να μπουν στην Ήλιδα, στο σημερινό Ολυμπιακό χωριό. Με τα χρήματα που συγκέντρωναν έφτιαχναν αγάλματα του Δία, τα οποία έφεραν επιγραφές με διάφορες προτροπές.

Ακόμη και οι συγγενείς των αθλητών και οι γυμναστές τους προέβαιναν σε χρηματισμούς. 

Το 12 π.Χ., ο πατέρας ενός νεαρού παλαιστή συνελήφθη να δωροδοκεί τον πατέρα του αντιπάλου του γιου του. Η επιτροπή, ως εκ τούτου, επέβαλε μεγάλα πρόστιμα στους γονείς, και όχι στα παιδιά τους. 


Ο Φλάβιος Φιλόστρατος αναφέρει για τους γυμναστές των αθλητών:

           «Αυτοί πηγαίνουν στα γυμναστήρια έχοντας πολλά λεφτά μαζί τους, δανείζουν του αθλητές με τόκο για να κάνουν πλούσια ζωή. Οι γυμναστές δεν ενδιαφέρονται για την υπόληψη των αθλητών και μετατρέπονται σε συμβούλους αγοραπωλησίας, για να πάρουν πίσω τα χρήματα που έχουν δανείσει». 

Συνεχίζοντας αναφέρει για τους Ελλανοδίκες:

           «Εκεί, η μέθοδος προγύμνασης και το είδος των ασκήσεων αποφασίζεται από άλλους κι ο ελλανοδίκης, και όχι ο προπονητής, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς κανέναν περιορισμό οργανώνει τα πάντα, σύμφωνα με τις συγκεκριμένες συνθήκες που ισχύουν κάθε φορά. Και ο ελλανοδίκης έχει το μαστίγιο στη διάθεσή του, όχι μόνο για τον αθλητή αλλά και για τον προπονητή, και το χρησιμοποιεί σε κάθε περίπτωση ανυπακοής στις διαταγές του. Και όλοι είναι υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με τις διαταγές των ελλανοδικών, καθώς αυτοί που τις παραβιάζουν μπορούν να αποβληθούν από τους αγώνες αμέσως».

Συμβουλευτική Βιβλιογραφία:
Golden M. 1998: Sport and Society in Ancient Greece (Cambridge)
Miller S.G. 2004: Ancient Greek Athletics (Yale)
Αλεξανδρή Ο. (επιμ.) 1992: Το Πνεύμα και το Σώμα. Οι Αθλητικοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα  (Αθήνα)

Σύνταξη κειμένου: Πανουτσακοπούλου Ειρήνη 

Facebook Page